काङ्ग्रेस र कम्युनिस्टमा लाग्नु
नश्लियहरूकाे दास हाे
अरूकाे घरकाे बास हाे
आफ्नाे वंश नास हाे
सत्ताकाे अंश खलास हाे
भाषा र धर्म विनास हाे
सँस्कार सँस्कृति पत्तासाफ हाे ।
रूख सुर्यमा भाेट हाल्नु
एकाधिकार वादिलाई खास हाे
भ्रष्टाचारीकाे राश हाे
मातृभाषिलाई निराश हाे ।
काङ्ग्रेस कम्युनिस्टले जित्नु
नेपालीलाई के खास के आस हाे
कागलाई बेल पाक्याे
हर्ष न विष्मात हाे ।
सुर्य रूखकाे भाेटले
युवा हुने बनबास हाे
उत्पिडितकाे सत्ता सत्यानाश हाे ।