पत्रकारहरुको थुतुनो फोर्नेहरु विरुद्ध कलमजिवीहरुले नै मुड्की उज्याएपछि ..

राज्यसत्ता इन्भेष्टिगेटिभ ब्यूरो, १७ असार,
अरुका दुखसुखका कुरा लेखि समाचारको नयाँ नयाँ आयाम पाठकसामु पेश गर्ने संचारकर्मीहरुले आज आफ्नो पीडा कहन सडकमा मुड्की उज्याईरहेकाछन् । आजैका दिन विरोधमा सिटी फुक्ने भएकाछन् । यो हुन थालेको पनि हप्तौ भैसक्यो ।विराटनगर कार्यक्षेत्र बनाई काम गरिरहेका पत्रकार खिलानाथ ढकाललाई एमालेको मसल संस्था युथफोर्सका छत्तरेहरुले तहले बजाएपछि उत्पन्न तनाव अझै सल्टिएकोछैन । पत्रकारहरुले सरकारको कानमा न्याय माग्न अनेकन उपक्रम गरिसके । तर बहिरो सत्ता को कानमा कुनै आवाज पुगेकोछैन । हिंजो माओवादीका ठिटाहरुले संचारकर्मीका गला रेट्थे र छाती फुलाएर समाजमा देख्यौं हाम्रा विरुद्ध लेख्नेहरुको के हविगत हुन्छ भन्दै हिंड्थे आज त्यसको सिको गर्दे सेकेन्ड क्रान्तिकारी कामरेडहरुको अराजक जत्था युथफोर्सले आफ्नो दाज्यूको पदचाप पछ्याउदै ताण्डव मच्चाइरहेकोछ ।

राजनैतिक आडमा गुण्डागर्दी गर्ने र अकुत सम्पत्ति हसुर्ने यी यूवा जत्थाहरु दलका नेताहरुले पार्टी संगठन बढाउन नभई कसरी पैसा जुगाड गर्ने भनि जन्माएका हुन् । यी जत्थाहरुले मान्छे अपहरण गर्ने, ब्यापारीलाई फोनबाट पैसा माग्ने, ठेक्कापट्टामा कमिशन लिएर ठेक्का दिलाईदिने, साँसद खरिदविक्री गर्ने , आफ्नो दलको विरुद्ध कोहि उठेमा बजाईदिने जस्ता कार्य गर्छन् । यसमा हिंजोका मण्डले कुमण्डले सबै संगठित छन् । एमाले माओवादी काग्रेंस भएपछि करोडपति भइन्छ भने किन कोहि यस्तो मन्नाको धन्दामा नलागोस् बदमासहरु सबै एउटै छहारीमुनी ओत लागेकाछन् । तिनको अन्तिम लक्ष्य नै अकुत सम्पत्ति जोड्ने हो ।र, त्यस काममा कोहि बीचमा आँउछ भने त्यस्तालाई साफ गर्दे अघि बढ्नु हो । खिलानाथ पनि त्यस्तै गरि सफाईमा परेकाहुन् । यसमा सरकारले तिनलाई छत्रछाँया दिएकोछ ।
एमालेको आफ्नै सरकार छ । माओवादीको गृहमन्त्री छ । तर सार्वजनिक थलोमा कलम चलाएर पेट पाल्ने कलमजिवीको थुतुनो फोरेर उसको युवा मोर्चाका गुण्डाहरु खुलेआम अट्टहास गर्दे हिंडिरहेकाछन् । त्यसका प्रमुख महेश बस्नेत खुल्लमखुल्ला अभियुक्तलाई समातेर देखाउन चुनौती दिइरहेकाछन् । एउटा गतिलो शक्ति राख्ने पत्रकारलाई त यसरी ठोकेर छाती खोल्दै ंिहड्ने राजनैतिक गुण्डाहरुले निरिह जनजाति, दलित, मधेसी जसको सत्तामा कोहि छैनन् , के गर्दा हुन् भनि कल्पना गर्दापनि आङ सिरिगं हुन्छ । पत्रकार नै विचरा भएको देशमा गरिवगुरुवा र पीडित अलपत्र पर्ने नै भए ।
भनिन्छ, संचारकर्मीको कलम जति तिखारियो उसको क्षमता नै त्यति नै बृद्धि हुने हो । तर नेपालमा त पत्रकारको कलम भन्दा उसको हातमुख बढी चल्न थाल्यो । फिल्डमा गई समाचार संकलन गरि अफिसमा आई समाचार लेख्ने पत्रकार अहिले आफै सडकमा उत्रिई समाचार बनिरहेकोछ । ढुंगामुढा गरेर । कहिले राजा फाल्न निस्कन्छ । कहिले लोकतन्त्र धरापमा परयो भन्दै कुर्लन्छ । कहिले को बलात्कार भइन भन्दै आन्दोलित हुन्छ त कहिले मानअधिकारको रक्षार्थ भन्दै नारावाजी गर्छ ।
लेख्ने हातले मुडकी बजार्न थालेपछि पत्रकार हैन दलका गुण्डा युवाहरु जस्तै पत्रकारहरुको पनि मुढे जमात तयार भैरहेकोछ , जुन दुखद छ । सरकारले सुरक्षा दिन नसकेपछि उनीहरु आफै सुरक्षामा लागेकाछन् । सरकारमात्र हैन दलहरुले पनि आफ्नो विरुद्ध लेख्ने पत्रकारलाई तर्साइराख्न पाए डराउछन् भनि यस्तो गरेका हुन सक्छन् ।तर देशमा भएका करिव ठूला दलका कार्यकर्ता जत्तिकै पत्रकारहरुले सडकमा ढुंगामुढा र आन्दोलन त्यागेर यदि साँच्चिकै कलम उठाए भने त्यो दिन नेपाली हिटलरहरुको सत्ता धरापमा पर्नेछ । अहिले करिव २० हजार पत्रकार नेपालको धरतीमा लेखेर पेट पालिरहेको तथ्याँक छ । यत्रो ठूलो जमातले साँच्चिकै आफ्नो सीप प्रयोग गरे भने मुढेबलले दंभ भर्नेहरु त्यसै बढारिएर जानेछन् ।
तर यो कुरा हाम्रा सहयात्री पत्रकारहरुले बुझेका छैनन् । ती मृगले आफ्नै कोखमा भएको कस्तुरी खोज्न जंगल जंगल दौडिए जस्तै भौतारिरहेकाछन्, कस्तुरीको लालसामा । जुन दिन बुझ्नेछन् त्यो दिन उनीहरु सडकमा हैन् कलम लिएर कार्यकक्षमा दिमाग खेलाउनेछन् र कलम घोत्नेछन् । दलका गुण्डाहरुको जवाफ गुण्डागिरी शैलीमा नडिने यो निर्णयले नव स्टालिन र माओहरुको कम्पारा सेक्नेछ । मगज पड्कनेछ । अत्तालिनेछन् र अन्ततस् ती सत्ताच्यूत हुनेछन् । त्यतिबेला बल्ल पत्रकारहरुको जित हुनेछ । दवगं नेताहरु पाखा लाग्नेछन् । राम्रा नेताहरु आउनेछन् । नराम्राहरु दादागिरी गर्न हच्कनेछन् । वाहुवलीको अन्त्य हुनेछ । लेख्ने हात ब्लेडले छिरिने छैनन् । बस्नेत जस्ताहरु चिसो छिडीमा पुग्नेछन् । खनाल र दाहाल जस्ता तानाशाहहरुको इतिश्री हुनेछ । त्यो नै सच्चा पत्रकारहरुको धर्म र विजय हुनेछ । ब्यावसायिक धर्मको जित हुनेछ । त्यसबेला साँचो अर्थमा लोकतन्त्रको बहाली हुनेछ ।